Menu

Soundtrack

Utwory: 1. Always on my Mind (5:09) 2. When You're Gone (3:10) 3. Searching the Past (2:30) 4. Childish Thoughts (1:32) 5. Creeping Distress (2:15) 6. Hostility (1:54) 7. Snow Driven (2:30) 8. Hibernation (2:17) 9. Devil's Laughter (1:51) 10. Lost Truth (2:48) 11. Angel's Scream (2:40) 12. Another Warm Body (1:52) 13. Forsaken Lullaby (1:52) 14. Raw Shock (1:42) 15. Lives Wasted Away (2:03) 16. Blackest Friday (1:46) 17. Endless Depths (1:29) 18. Different Persons (2:29) 19. Ice (3:00) 20. Acceptance (4:03) 21. Hell Frozen Rain (5:39)

Umiejscowienie w grze:

RECENZJA

I oto mamy już siódmą część gry Silent Hill, a wraz z nią kolejny soundtrack, skomponowany (a jakżeby inaczej) przez Akirę Yamaokę. Tym razem jednak kompozytor miał trochę inne zadanie - musiał za pomocą swojej muzyki oddać klimat pokrytego śniegiem i skutego lodem, opuszczonego miasta. Trzeba jednak przyznać, że wyszło mu to bardzo dobrze. W utworach pojawiają się dość często instrumenty smyczkowe, klawiszowe, perkusyjne oraz chór, co znakomicie oddaje mroźną (a często mroczną ) atmosferę gry. Niektóre dźwięki zdają się, jak mróz, przenikać słuchacza na wylot, inne przypominają hulający wiatr. Słuchając tej płyty uwagę zwraca podział na dwa rodzaje utworów, które przeplatają się wzajemnie (co wiąże się z mechaniką gry). Pierwszy z nich stanowią często spokojne melodie (Searching the Past, Snow Driven, Another Warm Body), podszyte czasem delikatnym jazzem, rzadko wprowadzające niepokój, raczej kojarzące się z pustką i ciemnością. Drugi natomiast to utwory pozbawione melodii, za to wypełnione psychodelicznymi dźwiękami, jak choćby krzyki, czy demoniczny śmiech z utworów Devil's Laughter i Blackest Friday. Trudno powiedzieć, żeby wywoływały one ciarki na plecach, ale niewątpliwie wpływają na psychikę gracza, pozostając raczej tłem do rozgrywanych scen. Większości tych utworów genialnymi nazwać nie można - zapomina się o nich po pierwszym przesłuchaniu, choć wpasowują się one bardzo dobrze w klimat gry. Pojawiają się na szczęście wyjątki, takie jak Creeping Distress, Hibernation, Different Persons, czy bonusowy Childish Thoughts, które sprawiają, że chętnie się do tej płyty wraca. Zawierają one w sobie powiew świeżości, wyróżniając się spośród innych, inspirowanych muzyką z poprzednich części, utworów.

Pisząc o tej płycie, nie sposób nie wspomnieć o czterech piosenkach, wykonywanych przez Mary Elizabeth McGlynn. Pierwsza z nich stanowi "Silent Hillową" wersję znanej piosenki zespołu Pet Shop Boys Always on my mind. Jest to ciekawa, mroczna aranżacja, dlatego warto jej posłuchać, choć, według mnie, jest to najgorszy z utworów wokalnych płyty. Intrygującym utworem jest także Acceptance - spokojna, melancholijna piosenka, przypominająca trochę Letter - from the Lost Days z SH3, dobrze wpasowująca się w atmosferę gry. Pozostałe to gitarowe When You're Gone i Hell Frozen Rain - bardzo poprawne, wpadające w ucho, dorównujące miejscami piosenkom z SH3 i SH4, zresztą nawiązujące do poprzednich części (zwłaszcza ten drugi utwór, można w nim usłyszeć fragment solówki z Your rain z SH4).

Podsumowując, płyta należy do lepszych soundtracków serii, słucha się jej zdecydowanie przyjemniej niż tej z SH: Homecoming, choć do dorównania najlepszym trochę jej brakuje. Mimo że niewiele jest utworów wyróżniających się, to muzyka stanowi bardzo dobre tło gry, znakomicie oddając klimat mroźnych, zasypanych śniegiem i skutych lodem lokacji.

Jak można zdobyć ten soundtrack?

Niestety, nie jest on dostępny w sprzedaży; był, tak jak soundtrack do SH: Homecoming, dołączany jako dodatek do gry w USA. Można popróbować na ebayu, choć, teraz znalezienie takiej aukcji należy do rzadkości, a cena waha się w granicach 110 - 130 PLN.